Onze medewerkers

mr. drs. Frans Steeman | directeur/secretaris
Denk ik aan de Molukken, dan zie ik een prachtig land voor me. De aardige mensen, de geuren van de specerijen, de stranden, de zee en de palmen, de mooie baaien, de muziek en natuurlijk het heerlijke eten van dit verre land. Tegelijk stemt het mij ook droevig als ik denk aan hoeveel mensen tekort komen aan geld, middelen en onderwijs. Omdat ik zelf zoveel kansen en mogelijkheden heb gehad, heb ik besloten mij actief in te zetten om de mensen op de Molukken een kans te geven op een beter leven.



Jetty Steeman | penningmeester
De schoolvakanties uit mijn jeugd doen mij denken aan de Molukken. Toen ging ik altijd samen met mijn ouders zes weken daar naar toe. Opvallend was altijd dat mijn ouders zich zo thuis voelden op de Molukken. Logisch, want het was hun geboorteland. Zij zorgden voor hun familie. Die betrokkenheid met de Molukken is mij dus met de paplepel ingegeven. Naast al het moois dat de vele eilanden te bieden hebben, zijn er ook veel tekorten. Kinderen, die geen onderwijs kunnen volgen, mensen die nauwelijks kunnen rondkomen en hardwerkende mensen, die niet vooruit komen. Dat gaat me nog steeds aan het hart. Daarom zet ik mij in voor Stichting Domiliana, die deze mensen wil helpen bij hun toekomst.

 

Ruben Maestre | bestuurslid
Ruim 20 jaar geleden was mijn eerste Molukse ervaring het heerlijke eten wat mijn vriendin Wendy mee nam van de familiefeestjes. Ik kon toen nog niet bevroeden dat ik dit mooie verre land ook daadwerkelijk meerdere keren zou gaan bezoeken. Voordat ik voor het eerst voet zou gaan zetten op Molukse bodem, heb ik samen met Wendy in 2005 en 2006 een aantal maanden in Latijns-Amerika gezeten, hoofdzakelijk in Guatemala. Hier hebben we door ons vrijwilligerswerk van dichtbij ervaren hoe zinvol non-gouvernementele organisaties (NGO’s) zijn. In 2008 kregen wij de kans om te participeren in stichting Domiliana. Kleine en grote successen motiveren mij om door te gaan op de ingeslagen weg.

 

Wendy Latupeirissa | voorzitter
Door in 2005 en 2006 in Guatemala (Midden-Amerika) ervaring op te hebben mogen doen met vrijwilligerswerk voor kansarme gezinnen, wist ik dat kleine beetjes het verschil kunnen maken. De foto’s van de Molukken bij mijn opa en oma aan de muur zijn me altijd bijgebleven. In 2007 mocht ik voor het eerst in het echt ervaren wat hun vastgelegde herinnering op foto’s met mij deed, wat een rijkdom! Maar we hebben ook de andere kant van het land gezien: de armoede, de ellende, de vervuiling, enthousiaste ondernemende mensen die het aan geld en hulpmiddelen ontbreekt om iets op te kunnen bouwen. Deze twee bijzondere reizen waren de reden om mij in te zetten voor dit prachtige (ei)land. Met stichting Domiliana kunnen we het verschil op de Molukken maken.

 

Deborah Lewerissa |bestuurslid
Mijn opa Dominggus en oma Juliana hebben mij vroeger veel verteld over de Molukken. En al snel schreef ik brieven met mijn nichtjes op Haria en leerden we elkaar zo kennen. Hoe ze leefden op de Molukken, hoe ze naar school gingen, de families. In 2004 ben ik met mijn moeder, oom Wim en mijn tante Annet voor het eerst naar Maluku geweest. Een hele mooie ervaring en wat voelde ik me thuis. Alles klopte wat ik van opa en oma had gehoord en op de dia’s en foto’s heb gezien. En ik wist dat dit niet mijn laatste bezoek zou zijn. In 2006 en 2007 volgden de volgende reizen waarbij ik ook meer van de Molukken kon zien en leren. Het verschil tussen ons leven hier en het leven daar. Dankzij Stichting Domiliana zijn er al veel mooie projecten opgestart en ondernemers geholpen. In 2019 kreeg ik de kans om in het bestuur van Stichting Domiliana te komen. Deze mooie projecten en hulp die wij vanuit Nederland kunnen bieden maakt mij erg blij om zo een bijdrage te kunnen leveren aan de Molukken waar mijn opa en oma zo trots op waren.

crop WimWim Latupeirissa | adviseur
Als ik aan de Molukken denk, dan zie ik de Molukse eilanden Ambon, Haruku, Saparua en Ceram, waar we als stichting Domiliana microkredietprojecten in vele dorpen en stadsbuurten hebben opgezet. En de mensen die met vol enthousiasme en gedrevenheid proberen wat van hun ‘eigen bedrijfje’ te maken. Sommigen met vallen en opstaan. Ook zie ik de dorpen, waar de kinderen van kansarme gezinnen wonen en die dankzij hun adoptieouders uit Nederland jarenlang onderwijs kunnen volgen. Bovendien komen de dorpen Kaitetu (Ambon), Aboru (Haruku) en Nabaheng (Kei Besar) in beeld, waar we sociale projecten financieel hebben ondersteund. Ons motto bij de oprichting was om ‘actief en betrokken op de Molukken’ te zijn. Dit motto mag wat mij betreft de komende jaren zo blijven!

Paulien Joel-PareraPaulien Joel-Parera | voorzitter van LSM Cergas
In december 1988 ben ik samen met mijn gezin naar de Molukken geëmigreerd. We hadden ons hart na er een paar keer op vakantie te zijn geweest in Maluku achtergelaten. We hebben toen gezegd van “gewoon doen en we zien wel wat het wordt”. Na 3 jaar verblijf hebben we het besluit genomen om ons voorgoed hier te vestigen. Er is zoveel te doen in Maluku, we komen handen en voeten te kort! Op 4 december 2007 hebben wij LSM Cergas opgericht en op 1 juli 2009 ondertekenden wij een samenwerkingsovereenkomst met de stichting Domiliana. Het bestuur van stichting Domiliana ken ik erg goed. We hebben allemaal in Nijverdal gewoond en Wim Latupeirissa en ik hebben jarenlang bij de Stichting Bunga Tandjung in Nijverdal samengewerkt. Het lot heeft ertoe geleid dat wij nu samen voor de Molukkers in Maluku werken. Wij, LSM Cergas, zijn gezegend met de komst van stichting Domiliana. Dankzij hun bijdrage kunnen we heel veel voor de arme mensen op de Molukken doen.